Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Φορούσε μια κόκκινη μπάλα για μύτη, και έδενε τις κίτρινες τιράντες της στην κορυφή του κορμού της. Έτσι, κάθε μέρα, έβγαινε και περπατούσε στους δρόμους που συνοστίζονταν όλες οι πιθανότητες και όλες οι χαμένες και κερδισμένες ευκαιρίες της. Η αμφίεση της είχε κάτι μαγικό, μυσταγωγικό, που έκανε όλους τους περαστικούς να σταματούν κάποια δευτερόλεπτα να την θαυμάσουν και ύστερα να κρυφτούν τρομαγμένοι στις στάσεις του τραμ.
Ύστερα από την καθιερωμένη βόλτα της, χτυπούσε κάποιες πόρτες στις συνοικίες όμως ποτέ κανείς δεν της άνοιγε. Άλλαζε έτσι τις περιοχές, με την ελπίδα πως κάποιος θα δώσει μια αίσθηση συντροφικότητας στο κορίτσι με την κόκκινη μπάλα για μύτη.
Περιπλανιώταν και άφηνε τα δάκρυα να ξεφεύγουν και να χαλούν το άσπρο μεικ-απ που με υπομονή είχε στρώσει ακόμη μια φορά.
"Γυρεύετε κάτι;" έσπασε την σιωπή κάποιος ανάμεσα στους άλλους.
"Σε'μένα μιλάτε;" απάντησε, χωρίς να έχει γυρίσει την πλάτη της να αντικρύσει το πρόσωπο της φωνής που με τόση φαντασία είχε ήδη υφάνει ως την πιο όμορφη ύπαρξη.
"Ναι. Δε πειράζει. Εδώ, μπορείς να υπογράψεις, μαζεύουμε λεφτά για τους άστεγους."
"'Εφτασαν τα χριστούγεννα;" είπε.
"Φτάνουν. Και οι συνάνθρωποι χρειάζονται την προσφορά σας."
Και τοτέ εκείνη γύρισε, φανερά απογοητευμένη, και δεν πίστευε στα μάτια της.
Εκεί, απέναντι της, στεκόταν ένας άντρας που φορούσε μια κίτρινη μπάλα για μύτη.
Κοιταχτήκαν χωρίς να ανταλλάσουν λόγο.
"Λοιπόν, ποιο είναι το όνομα σας; Ορίστε η λίστα."
Αυτή η απλότητα, έκανε την κοπέλα να καταλάβει πως ο άντρας δεν μπορούσε να δει αυτή την ομοιότητα.
"Συγγνώμη, έχετε μια κιτρινη μπάλα για μύτη." του είπε με ψυχραιμία, φοβούμενη πως εκείνος θα τρομοκρατηθεί.
"Το γνωρίζω. Και'συ, έχεις μια κόκκινη μπάλα για μύτη."
Η κοπέλα, αισθάνθηκε ένα ερωτηματικό να ανασηκώνει τα φρύδια της. Μα, πώς γινόταν; Ήξερε; Έβλεπε τη μύτη της και δεν φοβόταν, είχε και αυτός μια μύτη, αλλά δεν αισθανόταν τη θλίψη που την διαπερνούσε.
"Κοίτα γύρω σου κοπέλα. Όλοι έχουν πολύχρωμες μπάλες για μύτες."
Και τότε η κοπέλα, σήκωσε το βλέμμα της, και πράγματι.
Μπλε, κίτρινες, ροζ μπάλες για μύτες πάνω σ'όλα τα πρόσωπα.
Δεν ήταν ξεχωριστή. Δεν ήταν μόνη.
Τι ανακούφιση, σκέφτηκε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

πες τα